بارداری و کودک

سیپروفلوکساسین و عفونت واژن، روش درمانی صحیح است؟



اگر شما به بروشور دسترسی ندارید، این مطلب در مورد قرص سیپروفلوکساسین تمام اطلاعات لازم را به شما می دهد.

 قرص سیپروفلوکساسین چیست؟

این دارو خوراکی است و استفاده با غذا یا بدون غذا را پزشک میبایست تشخیص دهد و معمولا دو بار در روز و در وعده های صبح و شام تجویز میگردد.

قرص خوراکی این دارو باید حتما بطور کامل بلعیده شود لذا از خرد کردن یا جویدن آن بپرهیزید. از آنجایی که این قرص دارای طعم نامطبوعی می باشد می توانید آن را همراه با یک لیوان آب میل نمایید.

موارد و مقدار استفاده قرص سیپروفلوکساسین

الف) عفونت خفیف تا متوسط مجاری ادراری ناشی از باکتری‌های حساس

بزرگسالان: مقدار 250 میلی‌گرم خوراکی یا 200 میلی‌گرم تزریقی هر 12 ساعت استفاده می‌شود.

ب) اسهال عفونی، عفونت‌های خفیف تا متوسط مجاری تنفسی، عفونت‌های استخوان و مفصل و عفونت‌های شدید یا دارای عوارض.

بزرگسالان: 500 میلی‌گرم خوراکی یا 400 میلی‌گرم وریدی هر 12 ساعت استفاده می‌شود.

پ) عفونت‌های شدید یا دارای عوارض مجرای تنفسی، استخوان‌ها، مفاصل، پوست یا ساختمان‌های پوستی

بزرگسالان: 750 میلی‌گرم خوراکی هر 12 ساعت یا 400 میلی‌گرم وریدی هر 8 ساعت استفاده می‌گردد.

ت) عفونت‌های داخل شکمی (همراه با مترونیدازول)

بزرگسالان: 500 میلی‌گرم خوراکی هر 12 ساعت برای مدت 7 تا 14 روز استفاده می‌شود.

ث) سینوزیت حاد خفیف تا متوسط ناشی از هموفیلوس آنفلو انزا، استرپتوکوک پنومونیه یا موراکسلا کاتارالیس، پروستاتیت خفیف تا متوسط مزمن ناشی از اشریشیاکولی یا پروتئوس

بزرگسالان: 400 میلی‌گرم از راه انفوزیون وریدی طی 60 دقیقه هر 12 ساعت یا 500 میلی‌گرم خوراکی هر 12 ساعت استفاده می‌شود.

ج) سوزاک ساده

بزرگسالان: 250 میلی‌گرم خوراکی در یک دوز منفرد استفاده می‌گردد.

چ) پنومونی بیمارستانی ناشی از هموفیلوس آنفلوانزا یا کلبسیلا پنومونیه؛ درمان تجربی تب در بیماران نوتروپنی (همراه با پیپراسیلین)

بزرگسالان: 400 میلی‌گرم وریدی هر 8 ساعت به مدت 10 تا 14 روز تجویز می‌گردد.

ح) آنتراکس استنشاقی (پس از تماس)

بزرگسالان: ابتدا 400 میلی‌گرم هر 12 ساعت به‌صورت وریدی تجویز می‌گردد تا وضعیت حساسیت مشخص شود و سپس به صورت 500 میلی‌گرم خوراکی هر 12 ساعت ادامه پیدا می‌کند.

کودکان: mg/kg10 هر 12 ساعت از راه وریدی و سپس mg/kg15 خوراکی هر 12 ساعت استفاده می‌شود. نباید دوز مصرفی از mg/day800 در فرم وریدی یا mg/day1000 در فرم خوراکی بیشتر شود.

در تمام بیماران، از یک یا دو ترکیب ضدمیکروبی دیگر نیز باید استفاده شود. به محض بهبودی بالینی از فرم خوراکی دارو استفاده شود. درمان برای مدت 60 روز ادامه پیدا می‌کند.

خ) عفونت ساده مجاری ادراری ناشی از اشریشیاکولی، پروتئوس، انتروکوک یا استافیلوکوک ساپروفیتوکوس

بزرگسالان: 500 میلی‌گرم (از فرم آهستهرهش) از راه خوراکی یک بار در روز به مدت 3 روز.

د) عفونت شدید مجاری ادراری ناشی از اشریشیاکولی، کلبسیلا، پروتئوس، انتروکوک یا سودومونا، پیلونفریت ساده ناشی از اشریشیاکولی

بزرگسالان: 1000 میلی‌گرم (از فرم آهستهرهش) از راه خوراکی یک بار در روز به مدت 7 تا 14 روز استفاده می‌شود.

ذ) عفونت شدید مجاری ادراری یا پیلونفریت

کودکان 1 تا 17 سال: mg/kg10-6 (تا حداکثر 400 میلی‌گرم) از راه وریدی هر 8 ساعت استفاده می‌شود.

در صورت امکان باید دارو را به mg/kg20-10 از فرم خوراکی (تا حداکثر 750 میلی‌گرم) هر 12 ساعت تبدیل نمود.

حتی در کودکانی که وزن بالاتر از 51 کیلوگرم دارند، نباید از دوزهای ذکر شده فراتر رفت.

– استفاده شیر و لبنیات، آب پرتقال و نوشیدنی های انرژی زا همراه با این دارو منجر به کاهش اثربخشی آن می شود.

تداخل دارویی قرص سیپروفلوکساسین

*آنتیاسیدهای حاوی آلومینیم و منیزیم ممکن است با جذب سیپروفلوکساسین تداخل کنند. باید حداقل دو ساعت بین استفاده آنها فاصله باشد.

*پروبنسید با ترشح لوله‌ای کلیوی سیپروفلوکساسین تداخل کرده و استفاده همزمان آن به ایجاد غلظت پلاسمایی بالای سیپیروفلوکساسین منجر می‌شود. استفاده همزمان سوکرالفات با سیپروفلوکساسین، جذب این دارو را حدود 50 درصد کاهش می‌دهد.

*سیپروفلوکساسین ممکن است دفع تئوفیلین را کاهش و خطر مسمومیت با تئوفیلین را افزایش دهد.

*آمینوگلیکوزیدها و بتالاکتام‌ها می‌توانند باعث ایجاد اثرات سینرژیک شوند. از استفاده همزمان آنها پرهیز شود.

*سیپروفلوکساسین ممکن است باعث افزایش سطح پلاسمایی تیزانیدین و افت فشارخون، بی‌خوابی، منگی و کاهش مهارت‌های سایکوموتور گردد. از استفاده همزمان آنها پرهیز شود.

*سیپروفلوکساسین می‌تواند منجر به افزایش اثرات ضدانعقادی وارفارین شود. لازم است PT از نزدیک مانیتور شود.

*این دارو بایستی حداقل ۲ ساعت قبل یا ۶ ساعت پس از استفاده سایر داروها استفاده گردد که ممکن است با آن ترکیب شود، و اثربخشی آن را کاهش دهد. از داروساز خود در مورد سایر داروهایی که میتوانید با آن استفاده نموده و ممنوعیتی ندارد کسب اطلاع نمایید.

این نمونه ها عبارتند از: کوئیناپریل، سولامر، سوکرالفات، ویتامین ها / مواد معدنی (از جمله آهن و روی، مکمل ها) و محصولات حاوی منیزیم، آلومینیوم، یا کلسیم (مانند آنتی اسیدها، محلول دیدانوزین، مکملهای کلسیم).

عوارض قرص سیپروفلوکساسین

تاول پوستی: احساس سوزش یا خارش در پوست، بئورات جلدی، سرخی یا تورم پوست.

تهوع، اسهال، سرگیجه، سبکی در سر، سردرد، و مشکلات خواب ممکن است در هنگام استفاده دارو رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات در شما باقی بماند یا وخیم تر شود، دکتر یا داروساز خود را بی درنگ مطلع کنید.

چنانچه شما هر گونه از این عوارض جانبی را در خود مشاهده نمودید بلافاصله کمک پزشکی دریافت کنید: از جمله: سردرد شدید یا  مداوم، تغییرات بینایی، لرزیدن اعضا بدن (لرزش)، تشنج، سرگیجه شدید، غش، ضربان قلب سریع یا  نامنظم، تغییرات خلق و خوی (مانند اضطراب، سردرگمی، توهم، افسردگی، و در موارد نادر افکار خودکشی).

این دارو به ندرت ممکن است باعث یک بیماری شدید در روده (کلستریدیوم سخت مربوط به اسهال) به دلیل یک نوع باکتری مقاوم گردد. این وضعیت ممکن است در طول درمان یا به طور هفتگی یا ماه ها پس از درمان ٬ رخ دهد. چنانچه این علائم پیشرفت کرد به پزشک خود اطلاع دهید: اسهال مداوم، درد شکم یا گرفتگی معده، خون در مدفوع یا مخاط خود.

این دارو درمانی ممکن است بندرت موجب تغییرات جدی در سطح قند خون شود، مخصوصا اگر شما دیابت دارید. مراقب علائم قند خون بالا شامل افزایش تشنگی و میزان دفعات ادرار باشید.

این دارو ممکن است باعث گیجی شما شود. پس از استفاده دارو، رانندگی نکنید، از دستگاه ها و ماشین آلات استفاده نکنید، یا از هر فعالیتی که نیازمند هوشیاری است تا زمانیکه مطمئن نشدید که میتوانید بطور امن انجامش دهید، اجتناب کنید. از استفاده نوشیدنی های الکلی دوری کنید.

این دارو ممکن است شما را به نور حساس کند. از قرار گرفتن طولانی تحت نور آفتاب،حمام های برنزه و لامپ های خورشیدی اجتناب کنید. زمانیکه خارج از منزل هستید، از کرم های ضد آفتاب و البسه محافظ در برابر نور آفتاب استفاده کنید.

قرص سیپروفلوکساسین در بارداری

در طول بارداری، این دارو باید تنها زمانیکه واقعا موردنیاز باشد، استفاده شود. در مورد خطرات این دارو با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو وارد شیر مادر می شود ! با پزشک خود قبل از شیر دادن به نوزادتان مشورت کنید.

نکته: در صورت انجام هرگونه اقدام دندانپزشکی استفاده این دارو را به دندانپزشک اطلاع دهید.

این دارو ندرتاً موجب التهاب و حتی پارگی رباط ها می شود. اگر بعد از فعالیت دردی ناگهانی احساس کردید. (برای مثال در مچ پاریال مچ دست، پشت زانو و پا، شانه، آنرج و …) استفاده دارو را قطع کرده و به پزشک اطلاع دهید و تا حصول اطمینان از عدم آسیب رباط از فعالیت خودداری کنید.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

بستن